Baldur's Gate

Jako że Baldur's Gate jest w wielu momentach bardzo komiczna, postanowiłem sobie wypisać odzywki jakie mają NPC'e w grze. Niektóre z nich postacie wypowiadają przy wyborze, inne padają jedynie w określonych sytuacjach (np. spadek reputacji, śmierć jednego z towarzyszy, wejście na obszar leśny i wiele innych). Nie jest to coś wielkiego, ale zawsze można sobie poczytać.

Ajantis

• Hola, jesteście przyjaciółmi czy wrogami?
• Co za tchórzostwo. Wracaj, gdzie cię potrzebują.
• Ku chwale Helma!
• Podążamy ścieżką prawości, ścieżką Helma.
• To, co teraz robimy, przekracza wszelkie granice przyzwoitości.
• Nie będę stał bezczynnie, gdy moi towarzysze popełniają nieprawe czyny.
• Koniec z waszą podłością. Sięgajcie po stal i raz na zawsze rozstrzygnijmy ten spór.
• Odpowiedzialność, jaką mnie obarczyliście, jest dla mnie zaszczytem.
• Zmęczyłem się.
• Walczymy z wielkim złem i nie mamy czasu na głupstwa.
• Potrzebuję pomocy!
• Jakieś zło czai się w tej kniei.
• W tym mieście czai się zło.
• W tych podziemiach czai się jakieś zło.
• Mój honor to moje życie.
• Helmie, dodaj mi sił.
• Na Helma!
• Jak sobie życzysz.
• Z błogosławieństwem Helma.
• Taak.
• Musimy się starać, by nasze postępowanie było wzorem dla słabszych.
• Wierność sprawie i obowiązkom ponad wszystko.
• Zło zawsze się kuli przed odwagą i honorem.
• Zło musi być tępione bez litości.
• Twe postępki przeczą wszelkim zasadom głoszonym przez Helma.
• Nie ma nic poza dobrem i złem, i podejrzewam, że ty opowiadasz się za tym ostatnim.
• Zło musi być wytrzebione wszędzie, gdzie się na nie natkniemy. Nawet wśród towarzyszy broni.
• Nieznośny jest smród zła, jakie do ciebie przylgnęło.
• Już dłużej tego nie zniosę, wyciągaj broń i stawaj!
• Może ciągle jestem giermkiem, nie rycerzem, ale więcej we mnie godności i prawości, niż tobie kiedykolwiek się zamarzy.
• Licz się ze słowami w obecności płci nadobnej!
• Dziękuję za uznanie.
• Panno, jesteś najpiękniejszą z dam.
• Jesteś człowiekiem honoru, szanuję twą godność.
• Myślę, że byłoby mądrze z twej strony nieco poprawić swe zachowanie, póki jesteś wśród nas.
• Oaaaah!
• Kheuuuuuaa.
• Możemy jedynie się pocieszać, że nasz towarzysz poległ za dobrą sprawę.
• Niedobrze się stało, że nasz towarzysz poległ, zanim wyrzekł się zła.

Alora

• Jasny gwint, zawsze miałam kłopoty z tymi zamkami. Są prawdziwym utrapieniem.
• Aaah, niech mnie ktoś ukryje!
• Uwaga, wszyscy. Bądźcie teraz mili.
• Czy to nie wspaniałe? Szczęśliwi, mili dla siebie i innych. To cudowne.
• Hej, myślę, że wszyscy byliby szczęśliwsi, gdybyśmy zachowywali się trochę uprzejmiej.
• Grzeczniej proszę. Nikt chyba nie chce, żebym nabrała złych manier, prawda?
• Nie wydaje mi się, że jesteście ludźmi, z którymi chciałabym przebywać. Żegnaj.
• Ojej, dowodzić? Ja? Och, ależ to będzie wspaniała zabawa!
• Jestem śpiąca. Możemy się chwilę zdrzemnąć?
• To kiedy zamierzamy coś zrobić? Płonę z niecierpliwości, chodźmy już.
• Jestem ranna, pomóżcie mi, proszę!
• Jaki piękny las, prawda? Nigdy nie widziałam takich drzew.
• Lubię ten miejski gwar. Tylu tu interesujących ludzi.
• Och, to trochę przerażające, prawda? T-t-o znaczy, pewnie bym się bała, gdyby was tu nie było.
• Co za wspaniały dzień na przygody. Właściwie każdy dzień jest dobry na przygody.
• Trochę straszna ta noc. Doskonała na przygody.
• Jak sobie życzysz.
• Co tylko zechcesz.
• Hej tam, cześć wam!
• No to jazda.
• Z miłą chęcią.
• Z ochotą pomogę.
• Jestem taka słodka, że psują mi się od tego zęby.
• Dalejże, ludzie! Uśmiechnijcie się do siebie. Wszyscy razem spróbujmy się choć trochę polubić.
• Chyba nie jesteś dostatecznie szczęśliwy. Ja ci pokażę, jak być szczęśliwym.
• Sama radość, sama radość.
• Więc jesteś magiem? Znałam kiedyś maga, był dość nadęty. Ty jesteś inny.
• Uśmiechaj się trochę częściej, Edwin. Do twarzy ci z uśmiechem.
• W zasadzie wszyscy okazują się przyzwoici, kiedy już zdołasz jakoś wygładzić im twarze.
• Zagraj jeszcze raz tę piosenkę, Garrick. Tę, którą lubię, proszę.
• Oj, oj! Jakie milusie, malutkie zwierzątko. A czym jest ten kudłaczek Boo?
• Nie musisz być taki złośliwy. Ja jestem dla ciebie miła.
• Oh! Kogoś trzeba połaskotać, trzeba kogoś połaskotać, uśmiech proszę, już!
• Jesteś wstrętny, wstrętny, wstrętny. Nic dziwnego, że nikt cię nie lubi.
• Musisz być takim ponurakiem? Uszy do góry!
• Słyszałam, że jeśli ktoś zbyt długo się nie uśmiecha, to twarz mu kamienieje.
• To musi być ciężka praca, cały czas tak się wszystkiemu sprzeciwiać.
• Oaaah!
• Oooooooh!
• Bywałam już świadkiem śmierci przyjaciół i wciąż mnie to boli.
• Biedny Edwin, dopiero się uczył, jak żyć beztrosko.

Branwen (Katarzyna Brzozowska)

• Na lodowe tchnienie Auril! Dobrze jest zobaczyć nowe twarze i ponownie poczuć się wolną.
• Tempusie, wybacz mi moje tchórzostwo.
• Tempusie, daj nam zwycięstwo.
• Dumna jestem, że mogę stanąć ramię w ramię z tak dzielnymi wojownikami.
• To, co robimy, nie przystoi urodzonym wojownikom.
• Cóż z nas za tchórzliwe ścierwojady.
• Stracę honor przebywając dłużej z takimi, jak wy.
• Zawsze marzyłam o poprowadzeniu tak wspaniałej drużyny.
• Eeeaah... Jestem zmęczona.
• Na przeklęte sople Auril, nudzę się!
• To tylko powierzchowna rana.
• Na tarczę Tempusa.
• Co rozkażesz?
• Witaj?
• Piękny dziś dzień, by umrzeć.
• Jeśli taka będzie wola Tempusa.
• Na potężny miecz Valkura.
• Lepiej umrzeć stojąc, niż żyć klęcząc.
• Niech Auril złoży swój mroźny pocałunek na czołach naszych wrogów.
• Na żylaste pośladki Valkura
• Łaska bogów na pstrym koniu jeździ.
• Wygląda na to, że Shar-teel ma więcej odwagi, niż większość mężczyzn w tej drużynie.
• Jesteś bardzo dzielna, Shar-teel. Szkoda, że twa dusza jest tak zagubiona.
• Trzymaj się ode mnie z daleka, ty bluźnierco, heretyku!
• Tempus poprowadzi twą zbłąkaną duszę, jeśli mu zaufasz.
• Oby Tempus kiedyś ukazał ci, że błądzisz.
• Nie zwykłam puszczać płazem takiej obrazy.
• Dziękuję za tak uprzejme słowa.
• Nie kpij ze mnie!
• Sama twa obecność przynosi hańbę tej drużynie.
• Dobry z ciebie wojownik i za to cię szanuję.
• W starciu na przymioty duszy, ty jesteś bez broni.
• Ah!
• Ooooaaghhh...
• Śmierć w boju jest najbardziej chwalebną ze wszystkich.
• To wstyd tracić tak dobrego wojownika.

Coran (Andrzej Arciszewski)

• Hola, wędrowcy! Zatrzymajcie się na chwilę!
• Ta awantura wymknęła się spod kontroli.
• Myślę, że wszyscy zasłużyliśmy na solidnego klapsa.
• Nie jestem zadowolony z tego, co właśnie zrobiliśmy.
• Jeżeli nasza drużyna nadal będzie tak postępowała, chyba będę musiał z niej odejść.
• Nie mogę już zostać w tej drużynie. Muszę zrezygnować!
• Sądzę, że moje nowe obowiązki dostarczą mi sporo uciechy.
• Nawet najbardziej zawzięty poszukiwacz przygód musi od czasu do czasu odpocząć.
• Najbardziej ze wszystkiego nie cierpię bezczynności.
• To tylko powierzchowna rana.
• Tak?
• Co rozkażesz?
• Życie to przygody lub pustka.
• Łaska bogów to zmienna pani.
• Wielkie niebezpieczeństwa kryją w sobie wielki urok.
• Gdziekolwiek los mnie zaniesie.
• Nad spokój zawsze przedkładam burzę.
• Spontaniczność jest istotą przyjemności.
• Nie da się żyć bez odrobiny przygód i niebezpieczeństw.
• Romantykom zawsze szczęście sprzyja.
• Safano, jesteś wcieleniem wdzięku... i przebiegłości.
• Niekiedy czuję, Safano, że, mimo twoich paskudnych manier, coś mnie ku tobie pociąga.
• Ostatnio, Safano, nieustannie o tobie rozmyślam. Przeszkadza mi to w robocie.
• Gdybyś nie była tak samolubną dziewką, pewnie byłabyś dla mnie dwa razy mniej atrakcyjna.
• Przyznaj, Safano, że bywają chwile, kiedy ci się podobam.
• Zachowujesz się dziś dość osobliwie.
• Nie sądzę, żeby to było dowcipne.
• Przyjmuję twoje komplementy.
• Tak miła osóbka, jak ty, nie powinna podejmować się tak ryzykownego zajęcia.
• Mój wzrok nigdy wcześniej nie spoczął na piękniejszej dziewczynie.
• Masz najpiękniejsze... eee... oczy.
• Ah!
• Ooouuhh!
• Ubolewam nad stratą przyjaciela.
• Chciałbym, Safano, żebyśmy my mieli więcej czasu, by się poznać.
• Oh!
• Oooooh...

Dynaheir

• Minsc stale zawiera niezwykłe znajomości. Jesteście naprawdę nieustraszeni, jeśli za nim idziecie.
• Ta walka to szaleństwo, uciekajmy!
• Za słuszną sprawę, zawsze się za nią opowiadam.
• Ta grupa jest wyjątkowo obiecująca.
• Czy muszę was pilnować, jak niańka dzieci?
• Nie zgadzam się z tą decyzją, to idiotyzm!
• Nic nie tłumaczy złych manier, odchodzę!
• Mądrze jest wybrać mądrzejszego.
• Magia nie idzie w parze ze znużonym umysłem. Potrzebuję trochę snu.
• Możemy już ruszać?
• Na Trójcę, niedobrze mi!
• Co za tłum. W porównaniu z tym, miasta Rashemenu są prawie puste.
• Wołaliście mnie?
• Cokolwiek sobie życzysz.
• Słucham?
• Wedle rozkazu.
• Zrobiłam, co mogłam.
• Tyle, ile mogę.
• "Idź tam!", "Zrób to!". A co z MOIMI potrzebami?
• Te buty zrobiono do wędrówek i świetnie się spisują.
• A coś ty za jeden, że mnie dotykasz, jakbym była twoją znajomą?
• Uważaj, gdzie pchasz tę pałę!
• Musisz tu trzymać tego gryzonia, to nieczyste bydle?
• Spokojnie, Minsc, nie musisz być aż tak opiekuńczy.
• Zła dla twojej sprawy? Być może, ale uczciwi ludzie uważają, że jest inaczej.
• Każda twoja pomoc w walce będzie raczej uprzejmością niż koniecznością. Moja moc nie ustępuje twojej.
• Nie będziesz kwestionował mojej woli, gdy wydam twój kark Orflorowi!
• Błagam cię, nie całuj swej matki tymi ustami.
• W rzeczy samej, macie rację. Serce mi to mówi.
• Łatwo wam przychodzą komplementy. Można by rzec, zbyt łatwo.
• Dzięki, żeście stali po zawietrznej. Trudno rzucać zaklęcia, gdy smród dech zatyka.
• Powinnam uważać na Edwina. Od takich jak on, można spodziewać się jedynie zdrady.
• Wasza prawość dodaje otuchy, gdyż braknie jej tak wielu z tych, których się spotyka.
• Achh!
• Oeeeoeoeooch...
• Żadnych więcej pomyłek! Nie możemy już sobie pozwolić na straty.
• Minsc i jego potężny, berserkerski szał, przetrwa w naszych wspomnieniach.

Edwin (Andrzej Perzyna)

• Stójcie! Potrzebuję usług waszej grupy! (Tak! Ci się nadadzą.)
• Dość tego, niechaj ci durnie żyją wedle swej woli.
• Wasz marny żywot dobiega tu kresu!
• Rzadki przebłysk inteligencji, niewątpliwie chwilowej.
• (Myślałem, że mnie już niczym nie zaskoczą... Ale COŚ takiego...)
• Dłużej tego nie zniosę. Musicie skończyć z tą głupotą, albo będę zmuszony was opuścić.
• Nasza umowa jest bezcelowa. Nie mogę znieść waszego marnotrawstwa, jesteśmy kwita!
• (Wreszcie dotarło do nich, jaka jest moja wśród nich pozycja!)
• Nie wytrzymam tego tempa, jeżeli wkrótce nie odpoczniemy.
• (Bezmyślni i bezczynni. Dlaczego mam znosić towarzystwo tych durniów?)
• Dziwne, ja... nie czuję się zbyt dobrze.
• Znowu mi przeszkadzacie!
• Zaczynacie mnie irytować!
• CO ZNOWU?!
• Moje działania są waszymi.
• Robię to co wy. Do czasu...
• Jeśli muszę.
• Nie pojmuję tej "mysiej magii", która poddaje mnie twej woli!
• Elminster to, Elminster tamto. Dajcie MI 2000 lat i szpiczasty kapelusz, a skopię mu tyłek.
• Proszę mi nie przeszkadzać, gdy spiskuję, by cię obalić!
• (Ciągle im się wydaje, że mnie to cokolwiek obchodzi.)
• Ta wiedźma zwiodła was swymi kłamstwami! Powiadam wam, ona jest zła!
• Nic cię przede mną nie ochroni, jeżeli będziesz mnie nadal drażniła, wiedźmo.
• Jej moc jest niczym, jeśli nie chce jej użyć. Przestań się chować za wymówkami i skończmy to raz na zawsze!
• To miłe, że potrafisz przebywać z kimś takim, jak ja.
• Jej towarzystwo sprawia mi przyjemność i to mnie zdumiewa!
• Nikt jej nie skrzywdzi, dopóki JA żyję!
• Uważaj, co do mnie mówisz albo twe słowa wrócą do ciebie na czubku mojego buta!
• Twoje słowa sprawiają przyjemność, choć nie znam motywów, jakie się za nimi kryją.
• Ta drużyna będzie się miała znacznie lepiej bez ciebie!
• Musicie się tak tłoczyć? Nie dość wam, że pokazuję się w tak nędznym, jak wasze, towarzystwie?
• Typowa odpowiedź. Ciekawi mnie, czy w ogóle na coś się zdadzą.
• Ooooch!
• Uuuuuh!
• Pionki poszły w rozsypkę. Jeżeli tak dalej pójdzie, będę musiał znaleźć inną drużynę.
• Szach i mat! Wreszcie wiedźma zdycha!

Eldoth

• Szlachetne panie, zacni panowie, pozwólcie, że się przedstawię. Jestem Eldoth Kron.
• Lepiej być tchórzem, niż nieboszczykiem.
• Jeśli musimy.
• Miło mi się przyłączyć do grupy tak świetnych osób.
• Tej drużynie chyba pomyliły się kierunki.
• Nie umiem rzec, jak długo jeszcze będę mógł znosić towarzystwo takich durniów.
• Żegnam. I mam nadzieję, że już nigdy się nie spotkamy.
• Podejmę się tej odpowiedzialności, bo wiem, że ja najlepiej się do tego nadaję.
• Uważam, że dobrze będzie się zatrzymać i odpocząć.
• Gdybym chciał prowadzić monotonne życie, zostałbym mnichem.
• Na pomoc! Jestem poważnie ranny!
• Jesteście tacy tępi.
• Co was zatroskało?
• Przestańcie nudzić.
• Jak rozkażesz.
• Nie inaczej.
• To takie monotonne.
• Największym złem jest głupota.
• Nie ma zła ani dobra. Jest tylko nuda i rozrywka.
• Jedynie ludzie płytcy nie sądzą wedle powierzchowności.
• Pierwszym obowiązkiem w życiu jest być tak sztucznym, jak to tylko możliwe.
• Skie, mój aniołku, kobieta winna znać swoje miejsce.
• Skie, daj mi teraz chwilę spokoju.
• Cicho bądź, Skie, twoja opinia się nie liczy.
• Shar-Teel, twoja rola w życiu to piec ciasteczka i wychowywać dzieci... Więc się teraz zamknij.
• Dziewko, przestań się mazać.
• Ciężko ci się myśli, co?
• Wiedziałem.
• Nie nadwyrężaj mojej cierpliwości.
• Może powinniśmy porozmawiać dziś przy winie. Nigdy nie spotkałem kogoś takiego jak ty, pani, i pragnąłbym poznać cię bliżej.
• Spróbuj siedzieć cicho i odpowiadać tylko na pytania.
• Jesteś chyba najbardziej nudną osobą, jaką miałem honor poznać.
• Oooch!
• Oaaaoooyyyych...
• Niezbyt dobrze.
• Powinna się dziewka tego spodziewać.

Faldorn

• Jestem Faldorn. Szukam takich, co zechcą walczyć o świętość tej kniei.
• Nie będę tu marnowała swego życia.
• Hrrrrooorrhhhh...
• Czuję, że ucieszyliśmy Ojca dębów.
• Ojciec dębów marszczy brwi, patrząc na nas.
• Nie mogę zostać z ludźmi o tak nędznych charakterach.
• Nie chcę mieć z wami nic wspólnego.
• Jako wasz przywódca, zrobię co w moich siłach.
• Wszystkie dzieci natury muszą czasem odpoczywać.
• Tak wiele jest do zrobienia i tak mało na to czasu.
• Jestem ranna.
• Trzeba chronić świętość tej kniei.
• Miasta to wrzody na pięknym obliczu natury.
• Natura jest wszystkim.
• Jestem jednością z naturą.
• Chcecie czegoś?
• Zrobię to.
• Oczywiście.
• Oooaaach...
• Dlaczego ludzie zawsze muszą niszczyć dary Ojca dębu?
• Człowiek jest najbardziej niewdzięcznym z dzieci natury.
• Ojcze dębów, wybacz twojej zbłąkanej trzodzie.
• Nie odzywaj się teraz do mnie, jestem wściekła.
• Głupotą, Jaheiro, jest myśleć, że człowiek może współżyć z naturą nie przynosząc jej zguby.
• Okazując współczucie, osłabiasz nasze bractwo.
• Któregoś dnia, kobieto, rozstrzygniemy nasze spory.
• Jaheiro, wybierasz partnera zgodnie ze swą słabą naturą.
• Czas bym uwolniła nasze bractwo od twych niezdrowych i przeciwnych naturze wpływów.
• Nie wiem. Czemu mi to mówisz?
• Nie ma sporu pomiędzy tobą i mną, i niech tak zostanie.
• Składam ci podziękowanie.
• Jesteś mądrzejszy, niż wszyscy inni sądzą.
• Rada jestem, że wędruję z osobami, które szanują prawa Ojca dębów.
• Niedobrze mi się robi, gdy ktoś okazuje tak mało szacunku dla natury.
• Aaaaach!
• Aaaaaaou!
• Śmierć jest naturalnym końcem, który wszystkich nas czeka.
• I oto przyszedł koniec jej trującym wpływom.

Garrick

• Hola, wy tam! Mam dla was ciekawą propozycję.
• Dzielny, och dzielny sir Garrick pokazał drogę, dzielny, och dzielny sir Garrick pierwszy dał nogę.
• Hej, przyjaciele, jeszcze do wyłomu!
• Jeżeli o mężczyźnie świadczy kompania, w jakiej przebywa, powinno się o mnie myśleć z najwyższym szacunkiem.
• Dlaczego to zrobiliśmy?
• Nie mogę tak po prostu stać i bezczynnie się przyglądać.
• Przykro mi, ale muszę odejść. Nie w smak mi to, co robimy.
• Nie czuję się przygotowany do tego zadania, ale zrobię co w mojej mocy.
• Ziewnięcie to bezgłośny krzyk.
• Człek znudzony to człek gniewny.
• Bogowie moi... chyba umieram.
• Chyba nigdy nie znajdę poematu pięknego jak drzewa.
• Piękny dziś dzień nastał wszędzie wokół nas.
• Tak, sir?
• Służę uprzejmie.
• Życie jest wspaniałe.
• W tej chwili.
• Natychmiast.
• Z radością, panie.
• Łatwo przyszło, łatwo poszło.
• Uśmiech i rozmowa skraca szlak o połowę.
• Miłość rządzi tym światem.
• W muzyce kryje się czar, który poskramia najdziksze serca.
• Skie, może zechcesz posłuchać mojej muzyki... Jest nieco inna i trochę lepsza niż Eldotha.
• Skie, dlaczego trzymasz się Eldotha? Czy nie widzisz, że cię wykorzystuje?
• Eldoth, jak możesz mówić do Skie tym tonem? Zasłużyła na lepsze traktowanie.
• Moja muzyka jest lepsza od twojej, Eldoth. Uczyłem się w szkole w Berdusk .
• Piękna dziewczyna zawsze jest źródłem radości.
• Dziękuję ci za tak wdzięczny komplement.
• Co takiego zrobiłem, żeby na to zasłużyć?
• Do sprzeczki trzeba dwu osób.
• Myślę, że jesteś osobą szlachetną.
• Nie wiem, czy kiedykolwiek spotkałem osobę bardziej wrażliwą.
• Myślę, że przyda ci się lekcja dobrych manier.
• Oooch!
• Oaaaeeeee...ech!
• Świat jest tak okrutnym miejscem.
• Nie, dlaczego ona? Nie zasłużyła na to.

Imoen

• Błagam wielmożnych panów, przykro mi, żem to uczyniła, ale dziewczyna musi jeść!
• Tak mi zimno.
• Taaa?
• Czego?
• Ależ nuuudy.
• Równy z ciebie gość.
• Znikam.
• Chcesz mi opowiedzieć historię o królach i kapuście? Proszę...
• Wszyscyście durnie.
• Chromolenie w bambus.
• Oooouh. Jestem śpiąca.
• Aaaaa!
• Aaaaaaaah.
• Oj biedny gnojek.
• Hej! To ja, Imoen!
• Hej, wy! Psyt! Tędy!
• Dość tego.
• Moje ostrze przytnie cię do właściwych rozmiarów.
• Coś mi tu dziwnie wygląda i wcale nie mam ochoty brać w tym udziału.
• Mówiłam wam, że to sprawka Eldotha. Nie wiem nic więcej, więc mnie zostawcie.
• Staram się pozostać przy życiu i na razie mi to wystarczy.
• Mnie to nie obchodzi.
• Dobrze wiedzieć, że znów się trochę ożywiłeś.
• Tędy.
• Staram się pozostać przy życiu.
• Mnie to nie obchodzi.
• Dobrze, jeśli się wam powiedzie.
• Nie wiem nic więcej, więc mnie zostawcie.
• Znikam!
• W domu Brzuchacz zawsze opowiadał mi jakąś historię.

Jaheira

• Jak długo przyjdzie nam tu czekać? Siedzimy tu bezczynnie, a na południu lada moment coś się wydarzy.
• Lepiej zacząć walczyć, gdy będzie szansa na zwycięstwo.
• Za poległych!
• Może ta drużyna nie potrzebuje pomocy aż tak bardzo, jak myślałam.
• Nie podoba mi się to, co ta drużyna robi. Może przydałby się tu lepszy przywódca.
• Zastanówcie się, co teraz zrobicie. Nie pozwolę, by trwało to dłużej.
• Zdradziłeś swą prawdziwą naturę i od tej chwili jesteśmy wrogami.
• Nie można dokonać lepszego wyboru.
• Jestem już dostatecznie długo na nogach, dozorco niewolników.
• Czy nie powinniśmy wreszcie zająć się czymś pożytecznym?
• Obawiam się, że potrzebny mi uzdrowiciel, albo przyjdzie mi umrzeć.
• Stąpajcie ostrożnie i lekko. Trzeba okazać szacunek w domu natury.
• To miasto jest skazą w krajobrazie. Lepiej byłoby zostawić tu dzicz.
• Otwarta rana w ciele matki ziemi. Zatkałabym ją, gdybym miała dostateczną moc.
• Zapadł mrok i natura pogrążyła się we śnie. Dlaczego my wciąż jeszcze idziemy?
• Sługa natury jest gotów!
• Tak, o wszechpotęgo i władzo?
• Masz dla mnie zadanie?
• Dla dobra drużyny.
• Jak każesz.
• Uważaj, że to już zrobione.
• A co teraz? Wyprasować ci portki?!
• Wedle rozkazu.
• Dobre miejsce!
• Jeżeli w puszczy padnie choć jedno drzewo, zabiję łajdaka, który to sprawi.
• Khalidzie, mój drogi, trzeba by marynarza, by rozwiązał węzeł, jaki splątano na tym języku.
• Nieznośna?
• Piękna?
• Twierdzicie, że walczycie ze złem, sami mając diabelską naturę?
• Nie znam waszych celów, ale dusze macie prawie Zentharimskie. Hm, to niesmaczne.
• Tak jawnie demonstrujecie swoją małostkowość, ale oszczędzi mi to kłopotów. Nie mam do was pretensji.
• Ostrożnie, plugawy język może stać się dobrym nawozem. Szczególnie wraz z tym, co z niego spływa.
• Czyż trawa to nie ostrza? Czyż gwiazdy nie spadają jak pociski? Natura jest dobrze uzbrojona i wymaga tego od swoich obrońców.
• Jesteś zabawny w ten "co z tobą, u licha" łagodny sposób...
• Rzadko się znajduje w kimś tak niewiele wad. Mam nadzieję, że to się nie zmieni.
• Trzymajcie się z daleka. Wątpię, czy wasze motywy są tak czyste, jak powiadacie.
• Ooooou!
• Aaaaaauuuuuuu!
• Nie żal tych, co padli za słuszną sprawę.
• Niech to licho, Khalid, giniesz! Przysięgam, że my nigdy się nie wycofamy!

Kagain

• Witajcie, jestem Kagain. Co mogę dla was zrobić?
• Nie warto za to umierać.
• Z miłości do złota.
• Co wy wyprawiacie, durne pały?
• Te dobre, życzliwe duszyczki zawsze przyprawiają mnie o torsje.
• To tyle, krasnolud odchodzi.
• Jako przywódca sprawię, że każdy z nas będzie śmierdział złotem.
• Nawet krasnoludy mają granice wytrzymałości.
• Jak będziemy tu siedzieli i czekali, to nie zarobimy ani grosza.
• Ten krasnolud nie czuje się zbyt dobrze.
• Przeklęta knieja. Zawsze mi przypomina te zniewieściałe elfy.
• Podoba mi się tutaj. Tu, gdzie rośnie złoto.
• Nie chce mi się teraz gadać.
• Idź dręczyć kogoś innego.
• Napiłbym się piwa.
• Pewnie.
• Dobra.
• Dlaczego ja?
• Jedyna rzecz lepsza od złotej monety to dwie złote monety.
• Zaczynacie mnie wkurzać, kundle.
• Złoto rządzi tym światem, dziecko, i im prędzej się z tym pogodzisz, tym lepiej dla ciebie.
• Gdybym miał miedziaka za każdego kretyna, którego spotkam, mógłbym kupić Wrota Baldura.
• Jesteś najgłupszym krasnoludem, jakiego spotkałem. Przynosisz hańbę wszystkim naszym ziomkom.
• Yeslick, to wszystko zaczęło się od twojej głupiej kopalni.
• Yeslick, zamknij swój durny pysk i znikaj z mych oczu!
• Yeslick, jesteś imbecylem. Jeszcze raz mnie wkurzysz, a urwę ci łeb.
• Jesteś nędzną imitacją krasnoluda i zaraz wykopię ci nową dziurę w zadku.
• Zamknij gębę!
• Mów tak dalej, a napcham ci gębę końskim łajnem.
• Stul pysk i pokaż forsę.
• Ty jakiś kretyn jesteś, czy co? Co ty wyprawiasz?
• Szlachetny dureń.
• Bałwanie jeden, zamknij paszczę, zanim ściągniesz na siebie kłopoty.
• Ooooch!
• Oaauuchyyyy.
• Lepiej oni, niż ja.
• Głupi krasnolud i tak byłby zginął, prędzej czy później.

Khalid

• Uspokój się, skarbie, musimy zachować o-o-ostrożność.
• Prawdziwa odwaga, prawdziwa cnota.
• Ooch, naprawdę, nie mam do tego serca.
• Gorion byłby dumny z waszego postępku.
• Gorion tego by n-n-nie pochwalił, wstyd.
• N-nie wezmę w t-tym udziału! Nie róbcie tego a-albo b-będę zmuszony was powstrzymać!
• Nie pozwolę na to! T-to podłość!
• Jak sobie chcecie, ale nie jestem najbardziej pomysłowym z-z wodzów.
• L-lepiej mi się m-myśli, k-kiedy k-jestem w-wypoczęty. M-może się zatrzymamy?
• Wolę te dłuższe wypoczynki. Piękny dzień na coś takiego.
• Tracę siły, potrzebuję uzdrowiciela, tak szybko, jak to możliwe.
• Znacznie lepiej czuję się w lesie.
• Miasta mnie przygnębiają. Tyle w nich ludzi.
• Jest tyle innych m-miejsc, w których w-wolałbym się znaleźć.
• Słońce czy słota, miło jest znaleźć się na otwartej przestrzeni...
• Choć potrafię widzieć w mroku, wolę światło dnia.
• W cz-czym mogę pomóc?
• Potrzebujecie moich usług?
• CO?.. (hmmm)... T-tak!
• Z braku kogoś lepszego.
• Mogę jedynie spróbować.
• Zrobię co w mojej mocy.
• Jeśli z początku coś tu spartolę, żonka zapomnieć mi nie pozwoli...
• T-t-to wszystko, l-ludziska!
• Chi-chi-chi-...chi-chi-chi.
• Wybierzcie kogoś o waszych r-rozmiarach!
• Proszę Jaheiro, nie musisz być t-t-tak...
• Tak, to właśnie to.
• Taak...nie...zostań piękną, na przekór samej sobie.
• Zwykle każdy pokazuje, jaki jest. W was jest coś niepokojącego.
• Tak sobie myślę, że nikt nie może daleko wyjść poza granice dobra. Z pewnością potrzebna wam p-pomoc.
• Ćwicz swe złośliwości na kim innym. Każdy zasługuje na szansę...
• Powinniście... hmmm... powinniście w-w dalszym ciąg-gu...
• Dz-dziękuję.
• Nie chciałbym, by moją uwagę p-przyjęto za chęć sprzeciwu... ale czy nie moglibyście być mniej... hmmm... niedobrzy?
• Wasza uczciwość jest godna podziwu, ale dobrze byłoby połączyć ją z odrobiną taktu.
• Twoje towarzystwo jest jedną z podstawowych zalet tej drużyny.
• Oooo!
• Aaaargh...Oaaa!
• Następny przyjaciel jest martwy. Czy to się nigdy nie skończy?
• Ja-Jaheiro, n-nie, nie!

Kivan

• Witajcie. W tej części świata rzadko spotyka się obcych.
• Uciekajcie, głupcy! Nie mamy szans na zwycięstwo.
• Oooooo!
• Był to czyn prawdziwie szlachetny.
• Nie zgadzam się z postępowaniem tej drużyny.
• Dłużej nie ścierpię takiego zachowania.
• Nie mogę na to pozwolić. Brońcie się.
• Będę was prowadził tak długo, jak będę potrzebny.
• Czas na odpoczynek.
• Dość już zwlekaliśmy.
• Nie wiem, na jak długo jeszcze starczy mi sił.
• To miasto jest przykładem ludzkiego szaleństwa. Chciałbym jak najprędzej opuścić to miejsce.
• Czy musimy naśladować krasnoludów, pełzając przez te królicze nory?
• Tak?
• Czego chcesz?
• Daj mi spokój.
• Eee!
• Jak sobie życzysz.
• Tak jest.
• Minął już czas na rozmowy.
• Moja dusza tęskni za utraconą Deherianą.
• Nie traćmy czasu na puste gadanie.
• Żądza odwetu dodaje mi sił.
• Precz ode mnie, mroczna elfko!
• Jak można ufać komuś, kto czci Pajęczą Królową?
• Twoje podstępy doprowadzą cię do zguby, mroczna elfko.
• Kolejny raz cię już nie ostrzegę. Twoja następna pomyłka będzie ostatnią.
• Zginiesz za to, suko o czarnym sercu!
• Licz się ze słowami, radzę.
• Stul gębę!
• Rad jestem twej szczerości.
• Wartościowy z ciebie towarzysz.
• Twoja odwaga zawstydza nas wszystkich.
• Milczcie! Wasza paplanina doprowadza nas do obłędu.
• Aaach!
• Oaaachyooa!
• Jeszcze jeden przyjaciel do opłakiwania.
• Oby dusza Viconi zgniła w piekle!

Minsc

• Stójcie i nie ruszajcie się, by mój chomik mógł się wam lepiej przyjrzeć.
• Nie, nie załamujcie się. Dodam wam otuchy, atakując na oślep.
• Po oczach go, Boo, PO OCZACH!! RrraaaAGHGHH!!
• Towarzystwo, przygody i stal przeciwko stali. Oto jak powstają legendy! Prawda, Boo?
• Owszem, Boo, nie zaprzeczę. Ta grupa nie wiele ma szacunku dla zasad.
• Jeśli tak dalej pójdzie, nigdy już nie będę mógł spojrzeć Boo w oczy. Zastanówcie się, bo więcej do tego nie dopuszczę!
• Przekroczyliście wszelkie granice. Zakosztujcie, jak smakuje sprawiedliwość chomika!
• Magia robi wrażenie, ale teraz Minsc jest dowódcą. Miecze dla wszystkich!
• Muszę odetchnąć, zbroja mnie paskudnie poobcierała.
• Mój chomik się niecierpliwi. Jeśli mamy być poszukiwaczami przygód, to bierzmy się za poszukiwania!
• Potrzebna mi szybka pomoc, bo mój chomik zostanie sierotą.
• Boo bardzo lubi takie lasy.
• Zło czai się za każdym rogiem. Uważajcie!
• Aaach... Nareszcie noc. Dobra pora na pułapki.
• Kto chce trochę?
• Wy wskażecie, ja uderzę.
• Mniej gadania, więcej walki.
• Skopać tyłki w dobrej sprawie.
• Nie marudzić, bo przykopię!
• Dobra zbroja i mocna stal.
• Zrobicie ze mnie durnia raz, cóż... wstydźcie się. Za drugim razem jednak się strzeżcie... Jestem dość duży...
• Jak zacznie być niemiło, niech ktoś potrzyma mojego gryzonia.
• Im nas więcej tym bezpieczniej, a ja starczę za dwóch, albo i trzech...
• Z drogi, obrońcy złej sprawy. Jestem uzbrojony po zęby i mam chomika!
• Jak sobie życzysz, przysiągłem sobie, że zadbam o każdą twoją potrzebę.
• Gdzie idzie Dynaheir, tam też podąża mój miecz.
• Tknij palcem to, co mi powierzono, a będziesz musiał podcierać się hakiem.
• Nie podchodźcie bliżej! Dynaheir jest pod moją ochroną.
• Graj dalej, bardzie, słodka to muzyka dla mego kudłatego przyjaciela.
• Twoje uwagi są mi obojętne, po prostu nie rozumiesz więzi, jaka łączy mnie i Boo.
• Twoje słowa są tak ostre, jak mój miecz, choć ani w połowie tak nie błyszczą. Nie błyszczą.
• Rzadko otwieram gębę, a jeszcze rzadziej się waham. Koniec z ostrzeżeniami, teraz umrzesz!
• Wędrujecie z Minskiem, to postępujcie jak on. Nie ścierpię towarzystwa leniuchów, gdy się biorę za bohaterskie dzieła!
• Wasze maniery nie podobają się Boo. Idźcie precz!
• Mądrze wybieraj przyjaciół. Nie wszystkim można ufać, jak Minscowi i Boo.
• Oooooch...
• Ayyooouuuh...
• Najpiękniej umiera się na polu bitwy.
• Dynaheir, nie! Będziesz pomszczona!

Montaron

• Już mi przeszkodziliście, teraz dajcie mi spokój. Wasze towarzystwo i tak jest uciążliwe.
• Zaraza na was. Nie zaryzykuję karku dla takich jak wy!
• A rzeki spływają krwią.
• Robi wrażenie! Może was nie zabiję!
• Mdli mnie od waszej dobroci.
• Jeszcze jedno miłe... niu-niu... i idę sobie precz!
• Nie ścierpię dłużej waszego towarzystwa. Lepiej śpijcie z otwartymi oczami.
• Nie mam sobie równych i wolę pracować samotnie.
• Jak się nie prześpię, to następni napastnicy nas dostaną!
• Dobre ostrze domaga się żeru. Znajdźcie zdobycz, albo ja znajdę was!
• Śmierć mnie dopadnie, jak nikt mi nie pomoże.
• Nie cierpię lasu! W mieście znacznie łatwiej znaleźć ofiarę.
• Podziemia! Mrok jest miły... ale do kata z tą wilgocią!
• Wolę osłonę nocnego mroku niż to przeklęte światło dnia.
• Mówiliście do mnie?
• Niech to ma sens.
• Zrobię, co chcecie.
• Czego chcecie, zdechlaki?
• A pocałuj się w... sztych!
• Śpij lekko, mistrzu.
• Zajmuję wam uwagę! O, świetny dniu, kalej, kalu...
• Arrrrrrra!
• Zostaw mnie, bo twoja głowa rozstanie się z karkiem.
• Lubię samotność... Co tu jest do rozumienia!
• Aaach.... Ten stuknięty czarodziej znów zabrał się za któreś ze swoich "zaklęć".
• Wielu ludzi chciało się ze mną równać. Sami durnie!
• Naprawdę chcesz, by twoje ostatnie słowa były tak głupie?
• Lepiej mnie nie lekceważcie, dążę do większych celów, niż możecie sobie wyobrazić.
• Już dostatecznie długo znosiłem wasze towarzystwo. Jesteście dokuczliwi jak straż miejska.
• Masz umysł ostry jak mój miecz. Wymienimy parę pchnięć, czy zamkniesz wreszcie jadaczkę?
• Może mamy się z nimi zaprzyjaźnić... I pójść na herbatkę, co?
• Pożyjesz dłużej, jak mnie nie będziesz drażnił. Może nawet o cały tydzień!
• Trzymajcie się z dala ode mnie... poczciwcy! Nic mi tak nie śmierdzi, jak miłosierdzie!
• Źli czy dobrzy... wszyscy postępują tak samo!
• To cud, że przeżyliście tak długo!
• Ooooouuch!
• Oooooo...
• Dureń! Teraz potrzebny nam jeszcze jeden muł!
• I szalony czarnoksiężnik pada! Co oszczędza mi kłopotu!

Quayle

• Samotnie na Nabrzeżnym Trakcie? No czy to mądre?
• Żyj sprytnie! Żyj długo! W nogi!
• Ta drużyna może jednak czegoś się w końcu nauczy.
• Cud, że starcza wam rozumu na oddychanie! Zachowujcie się jakoś!
• Jedynie ociężali na umyśle poprą tak złą sprawę. Ja tego nie ścierpię!
• Zgłupiałem przy was tak, że niemal wam w tym dorównuję. Nie da się was niczego nauczyć, żegnajcie!
• W końcu pojęliście głębię mojego zdumiewającego umysłu.
• Jeśli nie dacie mi odpocząć, zgłupieję jak wy!
• Bez roboty mózg rdzewieje. Dalejże, zróbmy coś!
• Hej! Potrzebny mi uzdrowiciel!
• Odpadające..., stożkowate... i... eee... zielone.
• Jeżeli jestem taki bystry, to co ja tu robię?
• Gdybym nie był tak inteligentny, to bałbym się trochę... he... ciemności.
• Czego?
• Chrząkacie?
• Yyy... mogę w czymś pomóc?
• Jestem na to za cwany.
• To wszystko?
• Nie ma lepszego.
• Jestem taki bystry! B Y S R Y! Znaczy... B Y S T R Y!
• Daj grabulę! No, dalej, daj grabę!
• Poczuj mój zdumiewający umysł. No, jazda! Dotknij go.
• Aaa... odejdę na chwilkę. Poradzić się kwiatków, posłuchać rad deszczyku.
• Władca świata? Ha! Tylko wtedy, gdyby wybierano... eee... wedle cnót i nietuzinkowego umysłu!
• Istotnie, z każdą chwilą się rozrastasz. Nie mam pojęcia, w czym ci pomoże tłusty pysk.
• Taaak?! Mam więcej rozumu w swoim małym palcu, niż ty w twoim małym palcu... nie... poczekaj chwilę...
• Skłonność do gwałtu i przemocy jest cechą tępaków.
• Nie zwracaj uwagi na to, co gadają. Inteligentne osoby i tak czerpią radość z twej muzyki.
• Oooo, obraź mnie raz jeszcze! Tym razem jednak pomyśl przedtem trochę...
• Nie sądzisz chyba, że uwierzę, iż tego właśnie chciałeś? Jestem za bystry, by się nie połapać w twoich skrywanych obelgach.
• Kto nauczył tę małpę gadać?! Czego to dzisiaj nie wymyślą?
• Och. Ja z pewnością lepiej bym sobie z tym poradził.
• Gdybyście byli mądrzejsi, bardziej byście się cieszyli z mojej obecności.
• Jeśli potrzebna wam pomoc, no, wiecie, dajcie mi znać. Jestem tu, by pomagać.
• Ooouch...
• Oaaaeeeeuuch...
• Durnie zawiodą tam, gdzie mądrzy przeżyją.
• Tiax. Gdybyś mnie spytał, to rzekłbym, że jesteś za głupi, by dać sobie w życiu radę.

Safana

• Szukałam... prawdziwych mężczyzn, takich jak wy...
• Nic nie jest warte tak wiele, by za to umierać.
• Mhmm... trzymam się bardzo miłej kompani...
• Sądzę, iż ta drużyna potrzebuje nowego przywództwa.
• Do kierowania tą drużyną potrzebny jest ktoś inteligentny i kobiecy. Najlepiej nadam się ją sama.
• Usiłowałam właściwie pokierować tą drużyną, ale mam już dość. Żegnajcie.
• To prawdopodobnie najbardziej trzeźwa decyzja, jaką podjęli członkowie tej drużyny.
• Nawet najpiękniejsza kobieta potrzebuje niekiedy odpoczynku.
• Może moglibyśmy zrobić coś ciekawszego niż tylko ładnie wyglądać?
• Jestem ranna... rzućcie, co robicie! Zajmijcie się mną.
• Miasto to wspaniałe miejsce, pełne bogatych i głupich.
• Tak, skarbie?
• Zrobię... wszystko.
• Czuję się tak... zmysłowo...
• Jeżeli tego właśnie pragniesz...
• Z przyjemnością.
• Oczywiście, kochanie.
• Gdy mam wybór pomiędzy dwiema podłościami, wybieram tę, której jeszcze nie próbowałam.
• Uwielbiam, kiedy tak do mnie mówisz.
• W dobrym nastroju jestem doskonała, ale w złym jestem jeszcze lepsza.
• Każdy w tej drużynie ma prawo do mojej opinii.
• Coran! Pewnie myślisz, że twój elfi czar jest nieodparty. Pozwól, że cię oświecę - nie jest!
• Masz mniej więcej tyle wdzięku, co niedźwiedź w rui!
• Jeżeli myślisz, że się poddam komuś takiemu, jak ty, to śmieszne!
• Uważaj, co mówisz, elfie!
• Wiesz, Coran, mógłbyś mi się nawet spodobać, gdybyś nie był tak irytujący.
• Uwielbiam, kiedy robisz mi na złość.
• Mógłbyś wymyślić coś lepszego.
• Uwielbiam niebanalne komplementy.
• Jesteś bardzo pociągającym mężczyzną.
• Bardzo bym chciała się przekonać, co jeszcze potrafisz.
• Bolą mnie stopy, może mógłbyś je rozetrzeć...
• Oooyyyyy...
• Yyyyyyhohoo...
• Pozostali powinni uważać, bo skończycie jak nasz pechowy przyjaciel.
• Nie umieraj niemądry elfie! Nie myślałam tego wszystkiego, co mówiłam.

Shar-Teel

• Stójcie, wędrowcy! Wyzywam najlepszego z was na pojedynek.
• Dyskrecja to lepsza część cnoty.
• Gryź piach, łajdaku!
• Mhm, wygląda na to, że ta drużyna nie jest taką żałosną zbieraniną, jak myślałam początkowo.
• To głupota, jaka wiąże się z przywództwem samców.
• Niewiele mnie obchodzą te samcze wygłupy.
• Zapomnijcie o naszej umowie, odchodzę!
• Poprowadzę tę drużynę lepiej, niż zrobiłby to jakikolwiek mężczyzna.
• Zawsze się przyda trochę odpoczynku.
• To strata czasu. A może powinnam powiedzieć, że mężczyźni są stratą czasu?
• Nie mam czasu na to, by krwawić.
• Mężczyźni to żałosne istoty.
• Jeśli coś krwawi, mogę to zabić.
• Nie ma to jak porządny rozlew krwi.
• Zgoda.
• Doprawdy?
• Zrobię to.
• Niszczenie nieprzyjaciół dodaje życiu uroku.
• Zapach mężczyzny przyprawia mnie o torsje.
• Stal to jedyna rzecz, na jakiej kobieta może polegać.
• Mężczyźni nigdy nie używają głowy do myślenia.
• Jeszcze jedno słowo, Eldoth, i wytnę ci jęzor!
• Któregoś dnia, Eldoth, zapłacisz głową za swoją bezczelność.
• Eldoth, jesteś impotentem, degeneratem i parszywcem, który żywi złudzenia o supremacji samców.
• Uważaj, co mówisz, Eldoth, albo skończysz życie tam, gdzie stoisz.
• Ostrzegałam cię, Eldoth! Teraz poniesiesz konsekwencje!
• Pochlebstwami niczego nie osiągniesz.
• Jesteś zabawny i dlatego zabiję cię na końcu.
• Chciałbyś, by mój miecz połaskotał cię w wątrobę?
• Bezużyteczna kupa smoczego łajna.
• Pluję na twoją męskość!
• Nie sądź, że ustępujesz jakiemukolwiek mężczyźnie.
• Oooch!
• Oaaaargh!
• Więcej ścierwa dla sępów.
• Ta świnia nareszcie się doczekała.

Skie (Hanna Kinder-Kiss)

• Eldoth! Sądziłam, że już nigdy cię nie zobaczę!
• Kim jesteście i co tu robicie?
• Pomocyyyyyy!
• Nigdy przedtem nie miałam tak dobrych przyjaciół.
• Nie sądzę, by to, co robimy, było moralnie słuszne.
• Wszyscy jesteście brudnymi świniami.
• Nie zniosę już tego i wracam do domu.
• Nie wiem, czy dam sobie radę z przywództwem, ale mogę spróbować.
• Jestem zmęczona. Czy nie moglibyśmy odpocząć?
• Jestem tak zmęczona...
• Achhh... Raniono mnie... Na pomooooc!
• Mogę w czymś pomóc?
• Złamałam paznokieć!
• Zniszczyłam sobie fryzurę!
• Boli mnie stopa.
• Przeziębiłam się.
• Boli mnie głowa.
• Podobają ci się moje pachnidła?
• Dawno już nie jadłam gorącego posiłku.
• Chodźmy na zakupy!
• Chcę do domu!
• Eldoth, dlaczego tak źle traktujesz naszych kompanów?
• Pokochałam cię, Eldoth!
• Dlaczego zawsze się ze mnie wyśmiewasz?! Nie cierpię cię! Idź precz!
• Garrick, uwielbiam twoją muzykę.
• Eldoth to łagodny i uprzejmy człowiek. Zależy mu na mnie, Garrick.
• Przykro mi. Czyżbym zrobiła coś złego?
• Eldoth, powiedz im, żeby przestali być tak okrutni.
• Dz-dziękuję, jesteście bardzo uprzejmi.
• Dobry z ciebie przyjaciel.
• Przy tobie czuję się bezpieczniej.
• Myślę że jesteś wspaniałą osobą.
• Oooooch!
• Ooooo...oooooooch...
• Chlip! Nie mogę uwierzyć, że nie żyje.
• I co ja teraz zrobię?! Nie możesz mi tu... Eldoth, nie wolno ci!

Tiax (Krzysztof Kowalewski)

• Wy! Tiax do was mówi, jak było przeznaczone!
• Tiax będzie rządził... z pewnej odległości.
• Tiax was zniszczy!
• Tiax jest zachwycony tą drużyną! Będziecie mu służyć, kiedy obejmie władzę.
• Tiax nie bardzo widzi, jak mu to pomoże w jego karierze.
• Jeśli nadal nie będziecie dbali o zyski, Tiax zwiąże swój los z kim innym.
• Nie jesteście warci zasiadania u stóp wielkiego Tiaxa. Kogo innego wyniosę na to stanowisko.
• Tak właśnie być powinno! Tiaxowi przeznaczono władzę.
• Aby rządzić, Tiax musi pierwej odpocząć.
• Nie zawładniemy światem, jeśli będziemy tu tkwili bezczynnie.
• Niechaj los się pośpieszy, Tiax wcale nie czuje się dobrze.
• Kiedy Tiax obejmie tu rządy, z drzew tej kniei zbuduje się podnóżek do jego tronu.
• Kiedy Tiax obejmie rządy, z gruzów tego miasta zbuduje się jego zamek.
• Dlaczego Tiax musi przełazić przez te mokre dziury, Cyric nic nie mówił o wilgoci w butach.
• Tiax musi mrużyć oczy w blasku słońca. Któregoś dnia weźmie na tym odwet.
• Noc się ośmiela zaćmić wzrok Tiaxa.
• Kto jest na tyle zuchwały, by drażnić Tiaxa?
• Tiax słyszy.
• Niedługo przyjdzie czekać i rządził będzie Tiax.
• Tiax... to Tiax!
• Tiax będzie władał wszędzie!
• Tiax idzie, z drogi!
• Mała gnida!
• Gdy Tiax obejmie władzę, skończą się te wąskie, obcisłe spodnie.
• Tiax robi co mu każecie, ale któregoś dnia... Trrach! Tiax włada wszystkim!
• Przyjdzie dzień, kiedy Tiax pokaże i, ot tak, strzeli palcami.
• I co ci da twoja uczoność, kiedy Tiax obejmie władzę? Będziesz ot, księciem na kupie łajna!
• Bystry, ani słowa. Ale nikt nie przechytrzy Tiaxa!
• Chcesz zadrwić ze mnie, ty ośle?!
• Cały świat zadrży pod stopą Tiaxa!
• Tiax i jego wielkość zgniotą cię jak pluskwę, ty... ty... ty bezczelna pluskwo!
• Wasze obraźliwe uwagi niewiele dla mnie znaczą. Tiax wie, że będzie władał światem.
• Ty tępy, barani łbie! Tiax cię zgnoi, ty głupi, kiedy będzie rządził!
• Daj odpocząć językowi! Taka jest wola Tiaxa.
• Wasze cele są niczym, w porównanie ze wspaniałością Tiaxa.
• Róbcie, co chcecie, ale zda się to na nic. Tiax musi władać!
• Czy Tiax wam wspominał, że będzie władcą? To nieuniknione.
• Aaach!
• Hy! Ooouuurghaaa...
• Przekleństwo! Uciekasz przed władztwem Tiaxa w śmierć, ty tchórzu!
• Hahaha! Mądrala zdycha i Tiax dojdzie do władzy.

Viconia (Gabriela Kownacka)

• Pomocy! Jeśli mi nie pomożecie, zabiją mnie!
• Musimy uciekać!
• Za Shar!
• Shar patrzy na nas łaskawym okiem.
• Żyjący na powierzchni mogą być tak głupi.
• Brak postępów mocno mnie rozczarował.
• Nie mam ochoty przestawać dłużej w drużynie bezmózgich idiotów.
• Za przewodem Shar niechybnie nam się uda.
• Muszę odpocząć.
• Mroczne elfy nigdy nie tracą czasu.
• Shar, zbaw mnie od zemsty Pajęczej Królowej!
• Wasze knieje wydają mi się bardzo osobliwe i w pewnym sensie znajome.
• Tu jest tak jak w mojej ojczyźnie. Tam jednak mnie nie chcą.
• To światło... parzy!
• Nie masz dachu nad tym światem?
• Śpiewaku nocy... daj mi siłę.
• Niechaj zwycięży mrok.
• Żal mi was. Żyjecie tak krótko.
• Jestem córą szlachetnej rasy.
• Shar jest boginią celu i pewności.
• Pójdę wszędzie, gdzie zechcecie, bylebyście mnie chronili przed tym przeklętym słońcem.
• Nie wielbię już Lloth.
• Nie gróź mi, Kivanie. Sprowadzisz na siebie śmierć.
• Jeżeli chcesz umrzeć, z przyjemnością ci w tym pomogę.
• Nie ścierpię takiej bezczelności u samca! Na kolana.
• Pochlebiasz mi... Dziękuję.
• Nigdy więcej nie mów do mnie w ten sposób!
• Jesteś jednym z niewielu wśród nas, których mogę szanować.
• Samcze, znajdź mi coś do jedzenia!
• Urghy!
• Aaaach!
• Śmierć nie jest czymś, co trzeba opłakiwać.

Xan (Jan Piechociński)

• Dzięki za wolność, przyjaciele. Zbyt długo tkwiłem w tych ponurych lochach.
• Przepadliśmy! Uciekajmy, póki jeszcze możemy!
• Naprzód, choć to daremne.
• Może i uda nam się przeżyć nieco dłużej niż myślałem.
• Ta drużyna dziś jest wyjątkowo beznadziejna.
• Trzymajcie się zła i spotka nas koniec, na jaki zasłużyliśmy.
• Nie wolno mi popierać takich działań. Muszę pożegnać tak barbarzyńską kompanię.
• Jako przywódca dołożę wszelkich starań, aby przynajmniej niektórzy wyszli z tego cało.
• Z pewnością padnę z wyczerpania, zanim uda mi się paść na polu bitwy.
• Jeśli przeznaczono nam klęskę, nie każmy jej za długo czekać.
• Moje rany są zbyt poważne, jestem już trupem.
• Wobec majestatu kniei czuję się mały i nędzny.
• W miejskim gwarze czuje się niczym kruszyna.
• Słońce świeci, ja zaś nie bez zdziwienia stwierdzam, że udało nam się przeżyć kolejny dzień.
• Czeka nas zguba.
• Życie jest beznadziejne.
• Nasza wyprawa jest daremna.
• Cokolwiek.
• W czym sęk?
• Jeżeli chcecie.
• Nie warto próbować.
• Łudzimy się, sądząc, że nasza żałosna banda da sobie radę z tyloma wrogami.
• Zrobię, co w mej mocy. Ale nie spodziewajcie się zbyt wiele.
• Eldoth, mógłbyś stanąć nieco dalej. Ten smród jest dość przykry.
• Eldoth, mógłbyś spróbować być nieco grzeczniejszy dla towarzyszy?
• Eldoth, zrób nam tę uprzejmość i daj się zabić w następnej walce.
• Czy kiedykolwiek, Ajantisie, zastanowiłeś się jak miałkie są twoje wywody?
• Wygląda na to, że nasz zajadły zwolennik samobójstw żyje w świecie czerni i bieli.
• Gdyby potrzebna mi była twoja opinia, to bym o nią zapytał.
• Mam nadzieję, że zostało to powiedziane w dobrej wierze.
• Nie sądź, że możesz mnie obrażać w nieskończoność.
• Twoja głupota doprowadzi cię do niechybnej zguby.
• Jak ktoś ma takich towarzyszy, jak ty, to obejdzie się bez wrogów.
• Przy tobie czuję, że jednak mamy szansę.
• Oooaach!
• Yyuuurghyy!
• Kolejna ofiara tej naszej beznadziejnej krucjaty.
• Żałowałbym Eldotha, gdyby nie było mi tak radośnie.

Xzar (Roman Holc)

• Montaronie, pogarszasz sprawę. To naprawdę psuje mi nastrój.
• Uaaa, mamusiu, boję się!
• Hahahaha, jestem wcieloną śmiercią, niszczycielem światów!
• Zaczynam myśleć, że ta drużyna jest znośna.
• Czy musimy być tak bezlitośnie miłosierni?
• Dłużej już nie zniosę tej szlachetności.
• Dłużej tego nie zniosę, obyście wszyscy wyzdychali! Żegnajcie!
• Mądry wybór przywódcy, hahahaha!
• Mam dość, będę o wiele łatwiejszy do zniesienia, jeżeli odpocznę.
• Choć bardzo lubię te chwile odpoczynku, ruszajmy dalej.
• Mamusiu, nie czuję się za dobrze.
• Te drzewa, one się ruszają! Widzicie?
• Rzezimieszek w każdym zaułku. Ale nie pozwolę, by wzięli nas żywcem.
• Nigdzie nie będzie mi tak wygodnie, jak sześć stóp pod ziemią.
• Nigdy nie lubiłem słońca, jest po prostu... za jaskrawe!
• Chciałbym widzieć w ciemnościach niczym elfy, ale do tego trzeba czegoś więcej niż elfich oczu.
• Coś was gnębi?
• Twój głos jest miodem dla uszu.
• Nie dotykaj mnie!
• Jeżeli będę musiał.
• Nie mogłem postąpić inaczej.
• Nie warto tracić czasu.
• Powiedz mi o królikach!
• Bogowie odbierają rozum tym, których chcą zniszczyć.
• Hehehe... Zjadłem jego wątróbkę, z niezłym Chianti i odrobiną fasoli.
• Dam wam nauczkę, obłapiacze owiec!
• Monty, opowiedz nam bajkę o niedźwiadkach i złocie.
• Hej, hej, Montaronie! Przerwij walkę, stary!
• No, Montaron, rozchmurz się. Czy cały czas musisz być taki ponury?
• Dlaczego nieustannie karzesz nam zajmować się sprawami innych ludzi? Nie możemy wziąć się za własne?
• Zaczynam dostrzegać twoją prawdziwą naturę. Okazuje się taka, jak myślałem. Nie ma nikogo, kto byłby bardziej nieznośnie prawy od Harfiarza.
• Och, ani słowa więcej, bo mnie rozbolą zęby od tych słodyczy!
• Nie pozwolę z siebie drwić, ty przedatowana dziwko!
• Ach, te rozmówki przyjaciół i kompanów. Jakże rozgrzewają duszę.
• Czy możecie przestać hałasować? Strasznie mnie boli za oczami!
• Uśmiech, uśmiech na każdej gębie. To jakaś wielka fantazja.
• Znam smoki na króliczych łapkach, przysięgam, że to prawda!
• Oaaargh!
• Ouuuu!
• Sądzę, że powinienem żałować tej straty. Na nieszczęście nie potrafię.
• Montaronie, nigdy... nigdy cię nie kochałem.

Yeslick (Marian Opania)

• Heej... I kogóż my tu mamy?
• Dziś rano w ogóle nie powinienem był wytykać nosa z łóżka.
• Clangeddin niech będzie z nami.
• Dobra nasza! Taki był kiedyś, dawno temu, mój klan.
• Ponura przed nami przyszłość, jeśli nie zmienimy postępowania.
• Dość już widziałem zła i podłości! Zmieńcie się, bo pozostaniemy wrogami!
• Nie jesteście lepsi niż ci z Żelaznego Tronu! Wobec czegoś takiego nie będę stał bezczynnie.
• Powoli i równomiernie, kiedy ja dowodzę.
• Odpoczynek potrzebny jest nawet krasnoludom. Dalej już iść nie mogę.
• Po co wyłaziłem z mojej celi, jeśli mam tu stać i nic nie robić?
• Jestem chory, a kiedy mówi to krasnolud, sprawa jest poważna.
• To wygląda jak tunele mojego dawnego klanu!
• Nad te otwarte przestrzenie wolałem kamienie mojej celi.
• Czegoś wam trzeba?
• Oto, czego wam trzeba.
• Wystarczy, że poprosicie.
• Jak wola.
• Niech się spełni wola Clangeddina.
• Będę rad.
• Mój ojciec był górnikiem, moja matka też.
• Niech każdy zatrzyma to, co ma, i niech kamień chroni świnie.
• Szesnaście ton i co z tego masz, ból większy wciąż, gorycz skręca ci twarz.
• Te kopalnie stały otworem dla każdego, kto zechciałby tu zajrzeć. Nie mnie winić za to, co z nimi zrobiono.
• Dobrze byłoby cisnąć w kąt, tu i ówdzie, kilka monet. Łaska bogów warta jest paru sztuk złota.
• Sprzedałeś towarzyszy za złoto. Wszystkie krasnoludy są krewniakami, ja jednak CIEBIE nie nazwę członkiem rodziny.
• Przyjaźń trwa i wtedy, kiedy złoto dawno już się wyczerpało. Może powinieneś być trochę milszy dla pozostałych członków drużyny.
• Przeszedłem już dość i nie muszę znosić twego towarzystwa! Precz!
• Uważaj, co mówisz! Jestem dobroduszny, ale gdy w grę wchodzi zło, odpowiadam cięciem topora!
• Walczymy o słuszną sprawę, ale bitwa nie musi dostarczać ci takiej uciechy.
• Uprzejmych słów zawsze słucha się z zadowoleniem.
• Przemoc rozwiązuje tylko najprostsze problemy. Sprawy bardziej skomplikowane trzeba przemyśleć.
• Błogosławiony, kto w tych czasach może patrzeć na przyjazną twarz.
• Twoja osobowość jest zdecydowanie elfia. Spuść nieco z tonu, bo jak nie, to ci w tym pomogę.
• Aaaargh!
• Aoouuaarghy!
• Straciłem już zbyt wielu ziomków i krewniaków. Czy i tych przyjdzie mi stracić?
• Żadnemu krasnoludowi nie życzę śmierci. Ale za tym tutaj nie będę tęsknił.